هیچ راه  میان بری وجود ندارد.

هیچ چیز ارزان بدست نمی آید.

وهمیشه بهترین راه دشوار دشوارترین راه است!

از خواب ناز پريدم و نصف خوشي هايم را توي خواب جا گذاشتم، چون كه مدرسه ام دير شده بود.

واي كه چه مصيبتي !

دفتر و كتابهايم را جمع كردم و همه را توي كيفم چپاندم، توي اين هير و وير درز كيفم پاره شد.

واي كه چه مصيبتي !

پيراهنم را موقع خوردن صبحانه پوشيدم، دكمه وسطي پيراهنم كنده شده بود.

 واي كه چه مصيبتي !

كفشهايم را تند تند به پا كردم، بند كفشم وقت پاره شدنش بود.

واي كه چه مصيبتي !

از خانه تا مدرسه را يك نفس دويدم، وسط هاي زنگ رياضي رسيدم.

واي كه چه مصيبتي !

آموزگار گرامي بر و بر نگاهم كرد، اولش خنده و بعدش مثل جادوگرها اخم كرد.

واي كه چه مصيبتي !

با صداي خشمگين غريد: حالا چه وقت اومدنه ؟

بعد با خنده گفت: زيپ شلوارت چرا بازه ؟

واي كه چه مصيبتي !

دست كردم كه زيپ شلوار را ببندم، تازه فهميدم از بس هول بودم اصلا شلوار نپوشيده ام !

واي كه چه خجالتي !

سه تا بچه كنار جويي نشسته بودند.

اولي بستني ليس مي زد، دومي تريك تريك تخمه مي شكست، سومي هيچي نمي خورد. زل زده بود به آب جوي.

اولي گفت: بيا از آرزوهامون حرف بزنيم.

دومي گفت: بيا از شغل آينده مون حرف بزنيم.

سومي هيچي نگفت، زل زده بود به آب جوي.

اولي گفت: من دلم مي خواد خلبان بشم، ويراژ بدم تو آسمون.

دومي گفت: من دلم مي خواد پليس بشم، دزدا رو با تير بزنم.

سومي هيچي نگفت، زل زده بود به آب جوي.

اولي رو كرد به سومي: تو مي خواي چي كاره بشي ؟

دومي رو كرد به سومي: آرزوي تو چيه ؟

سومي هيچي نگفت، اشاره كرد به آب جوي.

گفت: دلم سرزمين مي خواد.

گفتم: سرزميني پر از جاده.

گفت: دلم جاده مي خواد.

گفتم: جاده اي پر از كاميون.

گفت: دلم كاميون مي خواد.

گفتم: كاميوني پر از هندونه.

گفت: دلم هندونه مي خواد.

گفتم: هندونه اي پر از تخمه.

گفت: دلم تخمه مي خواد.

گفتم: تخمه اي پر از مغز.

گفت: دلم مغز مي خواد.

گفتم: مغز ؟مگه نداري ؟از اولش مي دونستم كله پوك هستي.

عصباني شد و دنبالم دويد.

جاي شما خالي! چه كتكي بهم زد! كله پوك بود ديگر!

روز جمعه بود. همه در خانه بودند.

پري به دنبال زري مي دويد و مي خواند: "اگر گربه رو ببينم سر دمبش رو ميچينم."

زري مي دويد و پري مي دويد.

زري با ناز مي گفت: "اگر منو بگيري يه جايزه مي گيري."

از كنار بابا كه رد شدند همان حرف هاي هميشگي را شنيدند: "اگر وام بگيرم باهاش خونه مي خرم."

از كنار مامان كه رد مي شدند حرف تازه اي نشنيدند: "اگر خونه بگيريم خودم پرده اش رو مي دوزم."

از كنار پدر بزرگ كه گذشتند بوي گل شنيدند: "اگر خونه بخرين تو باغچه اش گل مي كارم."

از كنار مادر بزرگ كه رد شدند نجواي دعا شنيدند: "اگر خونه بخرين بعدش مي ريم زيارت."

زري و پري غرق بازي مي خواندند: اگر گربه رو ببينم سر دمبش رو ميچينم. اگر منو بگيري يه جايزه مي گيري.

اگر اگرها نبودند آدم ها دق مي كردند.