يك روز لوبيا به نخود گفت: زن من مي شي ؟

نخود از خجالت قرمز شد و گفت: خدا مرگم بده! اين چه جور خواستگاري كردنه ؟

لوبيا گفت: اي بابا! مگه چه كار بايد بكنم ؟

نخود گفت: نه سلامي، نه عليكي!

لوبيا به خود آمد و گفت: ببخشيد. سلام عليكم! زن من مي شي ؟

نخود گفت: د بيا! اين چه جور خواستگاري كردنه ؟

لوبيا گفت: اين دفعه اشكالش چي بود ؟

نخود تكاني به سر و گردنش داد و گفت: ننه اي، بابايي، كس و كاري نداري كه بياري خواستگاري ؟

چشم هاي لوبيا از اشك خيس شد و گفت: تمام افراد خانواده ام در يك جنگ نا برابر به دست آدم هاي شكم گنده كشته و خورده شدند.

نخود گفت: حالا گريه نكن! چون اين بلا هم بر سر پدر و مادر من اومده.

لوبيا گفت: تسليت عرض مي كنم. حالا بعد از همه اين حرفا زن من مي شي ؟

نخود در حالي كه به آسمان نگاه مي كرد، گفت: يك نخود تنها به هيچ دردي نمي خوره، جز اينكه زن يك لوبياي تنها بشه.

لوبيا گفت: واسه من شعر نگو! زن من مي شي يا نه ؟

نخود لبخندي زد و گفت: با اجازه نويسنده و خواننده هاي اين قصه: بله!

پارسال بود يا پيرار سال يادم نيست. جوجه اي داشتم كه اصلا به حرفم گوش نميداد.

جيك جيك مي كرد، بي اجازه!

از اين اتاق به اون اتاق سر مي زد، بي اجازه!

به بشقاب غذام نوك مي زد، بي اجازه!

روي فرش و موكت پي پي مي كرد، بي اجازه!

با همه اين كارهاش بازم دوستش داشتم.

يه روز ديدم خيلي كثيف شده اين جوجه بي اجازه!

او را توي سطلي شستم و بعد چلاندم.

مي خواستم روي طناب پهنش كنم كه توي آفتاب خشك شود.

ديدم مرده و نفس نمي كشه، بازم بي اجازه!

من هم توي باغچه خاكش كردم، با اجازه!

شنبه، شيشه پنجره آشپزخانه.

يكشنبه، قاب عكس پدر بزرگ خدا بيامرز.

دوشنبه، گلدان عطيقه شاه عباسي.

سه شنبه، آينه و شمعدان.

چهارشنبه، شيشه تلويزيون.

پنج شنبه، لامپ اتاق خواب.

و امروز، توپم صاف خورد توي عينك بابا و...

خداوند به همه صبر بده !

مادرم گفته بود كه براي رسيدن به قهرماني راه سختي در پيش داري ولي من باور نكرده بودم.

آدم بايد به حرف بزرگترها گوش بدهد.

صبح روز سیزده بدر

اومد پیشم مشتی صفر

با خانباجی شمسی قمر

خبر دادیم کبری بوره

رقیه و صغری کوره

خبر و دادیم و جمع شدیم

مثل آدم بهم شدیم

تو سبزه ها شدیم ولو

از همگی شدیم جلو

جایی گرفتیم با صفا

رفتیم تو کوک آدما

یک مشت لوس بد ادا

ولو شدن تو سبزه ها

آهای آهای تو سبزه ها محشر خر شده به پا...

فردا سیزده بدره هنوز معلوم نیست که ما کجا بریم

ولی حتما باید بریم تا این نحسی رو بیرون بریزیم.

به همه خوش بگذره.

میگن کلاغ غارغاری تو رو چه به باغ درباری
سکه نداری دون میخوای عاشق مهربون میخوای
خوش بود دلم دوستم داری میگن که توحق نداری
یه دلخوشی داشتم اونم ازم گرفتن اجباری
پیغوم رسید که اونورا جانیست واسه کوچیکترا
آهای کلاغ دیوونه اینجا جای بزرگونه
خوش بود دلم یک کسی هست
یه عمر میشه به پاش نشست
به پاش نشست و مرد براش
غارغاری کرد تو سرسراش
میگن باید فرار کنم دلمو آخه چیکار کنم
چه خاکی من بر سر این تک دل بی قرارکنم
 برو اینورا پیدات نشه کسی عاشق صدات نشه
کورشو نبینی هیچکی تا کسی شیفته ی نگات نشه
آهای کلاغ غارغاری